Binbir çeşit yaralanma, kaçan kurbanlık, kesim krizi, trafik kazası ve haber malzemesi ile birlikte Kurban Bayramı’nı geride bıraktık. Blogun açılışı bayrama yetişemediği için geriye dönük bir kutlama mesajı olacaktır ilk yazımız.

Benim için tamamı ile ‘aile ziyareti’ kavramının altının çizildiği bir bayram geçti diyebilirim. Ucuz tatil planlarının bulunduğu ilanlardan ve sitelerden kendimi zor kurtardığım için şanslı mıyım acaba? Bu sorunun cevabı kesinlikle ‘Evet!’ olacak. Zira bir paket tatili beni iyice yorup uzun ve izinsiz geçecek olan bahar döneminde halsiz düşürecekti. Şanslıyım…

Çocukken büyükannemin yaşadığı köyde kurban bayramlarını hatırlıyorum da bayramın hangisi olduğunu önemsemeden şeker peşinde koşardım. Tüm hanelerin ziyareti bittikten sonra veletlerin toplandığı kurbanıkların kesildiği ufak bir alanda bulurdum kendimi. Kasabın yaptığı işi izlerken gözyaşlarına boğulmam ile akşam o etin midem de olması arasındaki çelişkiyi sorgulayamayacak yaşta olmanın verdiği rahatlığı yaşıyordum. Diş ağrısına sebebiyet vermemesi için elimden alınan ganimetim, el öpmeler, kurbanlıklar… Aklımda kalan, bulanıklıktan çıkarılmış ufak detaylar… Aklıma gelenler sadece bunlar. Ya sizin?

Okuyan okumayan herkesin geçmiş Kurban Bayramı’nı kutlarken, büyüklerimin ellerinden küçüklerimin gözlerinden öperim. Sağlıklı geçen nice bayramlara…